Spacer po mieście, wreszcie ;)

No tak, Moje Drogie, wiosna się rozkręca (choć trochę powoli) i Wasze blogi (dużo szybciej;) zakwitły mnóstwem ślicznych produktów, świątecznych i nie tylko :) A ja wciąż stoję w miejscu. Nie chodzi nawet o brak czasu, nawet gdy znajdę wolną chwilę, kompletnie nie mam siły na twórczość, szok :(

Ale żeby nie było, że totalnie się obijam, postanowiłam pokazać Wam zdjęcia z niedzielnego spaceru tydzień temu. Odbyłam go w celach naukowych, cykając zdjątka wszystkiemu co neogotyckie na mej drodze :P
A musicie wiedzieć, że jestem po uszy zakochana w swoim mieście i nie mogłam się powstrzymać, by Wam nie pokazać tych architektonicznych cudeniek! Wiem, że zdjęcia nie są zbyt artystyczne, ale po pierwsze nie umiem robić takowych, a po drugie - nie o to w końcu chodziło :)

jedna z moich ulubionych uliczek...

 w szarościach...

 monumentalnie i drapieżnie w pomarańczach i błękitach....

 tajemniczo...

 urokliwie :)

I słynna żabcia, na cześć której ułożyłam wierszyk :P

Chciałabym być żabą z kamienicy Talowskiego

Siedzieć w oknie, brzdękać sobie i się patrzeć w niebo :)

Pozdrawiam Was wiosennie :*

Kamienne słońca

Ale trzeba przyznać, że dziś słońce nie miało serca z kamienia i zaświeciło :) przynajmniej nad moim miastem. Zamieszczam więc jeszcze 2 dodatkowe dla wzmocnienia efektu wiosennego!

Kolczyki takie proste, ale chyba optymistyczne :)

A tak przy okazji, wiecie co to za kamień? Dostałam kiedyś od siostry paczuszkę różności, ale niestety nie potrafiłyśmy zidentyfikować ;]

Pozdrowionka dla Wszystkich tu zaglądających!

Pomarańczowy niekomletny komplet

Naszyjnik świderkowy i kolczyki kule w symfonii pomarańczy zrobiłam już dawno dawno temu, ale dziś rano wygrzebałam ze skrzyneczki i stwierdziłam, że może je przezdjęciuję i pokażę, bo pasują do nastroju słonecznego poranka! :) Co prawda robione były osobno, ale chyba można je też zestawić jako komplet, dlatego taki dziwny tytuł posta ;) Pomarańczowy to mój ulubiony kolor!

Życzę wszystkim słonecznego dalszego ciągu niedzieli! Myślę, że zima już nie powróci, do mojej budki przyleciały szpaki, a to niezawodny znak ;) Ale dla mnie troszkę szkoda... naprawdę kocham zimę, nawet taką dłuuuuuuugą :)